Dag nummer 4, Daar bij de waterkant

RSG Slingerbos - Spieren voor Spieren

Dag nummer 4, Daar bij de waterkant

Och mensenlief wat zijn wij dankbaar met wat wij hebben. Eten en drinken in overvloed, gezond en wel de fiets op kunnen stappen. Het lijkt zo normaal. Goed om deze reis te maken en te ontdekken dat dit niet altijd het geval is bij iedereen. Dit blijkt uit waar wij voor fietsen al wat wij vandaag tegen kwamen.

 


De dag startte met onze rijdende reporter achterin het peloton.

 


Na een tijdje de teller op 30 km per uur te hebben gehad moesten wij vol in de remmen. HALT zei meneer Lammers halverwege de brug. En kijk nou, zonder dat iemand het door bleek te hebben reden wij land 4 binnen…Luxemburg.

 


De reis verliep fenomenaal, maar al snel moesten wij na een haakse bocht vol in de remmen. Ja verdraaid, alsof deze boer wist dat wij niet voor 14.00 uur het hostel in mochten.

 


Luxemburg weer uit met het pontje om zo Duitsland weer binnen te rijden. Taxfree shoppen was mogelijk zei de begeleiding. Sommigen pakten echt hun geld tevoorschijn (Wij zullen geen namen noemen).

 


Hierbij wat prachtige beelden van het fietsen in peloton.

 

 


Na 50 km een stop om verse bolletjes te nuttigen. Luxe vandaag.

 


Een passant welke stopte om te vragen wat dit nu allemaal was. Na de uitleg in gebrekkig Duits wilde deze mevrouw een sponsorbijdrage leveren. Bij het overhandigen met een traan in haar ogen bleek dat er meer achter zat. Haar kind was overleden aan een hartziekte. Lieve mensen….wat is het toch ongelofelijk fijn dat deze jongeren zich op deze leeftijd al inzetten voor kinderen met een spierziekte. Iets wat ze hopelijk vormt voor nu en later om ook Dan een verschil te willen maken in een wereld met veel pijn. Een bijzondere ontmoeting dus.

 


De stop verliep verder heel ontspannen en gezellig. We namen de tijd om even bij te komen van gisteren, want met dat geklim was het stiekem toch in de benen gaan zitten.

 


Na asfalt komt….juist grindpaadjes. Met nog 3 km te gaan hadden wij 2 lekke banden van meneer Hessel. Binnen 2 minuten tijd, dus erg knap. Het duurde iets langer dan normaal, want bij het los draaien van het wiel werd de moer lukraak in het gras gegooid. Hoog gras….erg hoog gras….hahaha tja, dan heb je hulp nodig. 7 man tegelijk met de neus in het gras en ja daar kwam de moer weer tevoorschijn. Fijn, op naar de herberg.

 

 


Ons onderkomen voor vanavond. Het is begonnen met regenen. Fietsen worden hersteld. Er is een pre-party voor Marije die morgen jarig is en………Na 4 dagen mag het ook heus wel……

 


Mevrouw de Wijn gaat alle kleren eens even wassen beneden. Onze steun en toeverlaat.

 


Morgen staat de sloper te wachten 140 km om Frankrijk te bereiken. Wat wij aantreffen daar…..geen idee, de site gaf geen foto’s weer, sterren doen ze niet aan en service liever ook niet. Wij zijn benieuwd. Voor nu, genieten van onze vrije middag.